Νόσος Πάρκινσον

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια κινητική διαταραχή. Εάν είστε φροντιστής για κάποιον που πάσχει από Πάρκινσον, πιθανότατα είστε εξοικειωμένοι με μερικά από τα συμπτώματα της νόσου. Γνωρίζετε όμως τι προκαλεί τα συμπτώματά του, πώς εξελίσσεται η κατάσταση ή ποιες θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείρισή του; Επίσης, το Πάρκινσον δεν εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους.

Για να είστε ο καλύτερος σύμμαχος για το αγαπημένο σας πρόσωπο, μάθετε όσα περισσότερα μπορείτε για τη νόσο του Πάρκινσον. Κάντε έρευνα σε αξιόπιστες ιστοσελίδες ή διαβάστε βιβλία σχετικά με την πάθηση. Κάντε tag για ιατρικά ραντεβού και κάντε ερωτήσεις στον γιατρό. Εάν είστε καλά ενημερωμένοι, θα έχετε καλύτερη ιδέα για το τι να περιμένετε και πώς να βοηθήσετε περισσότερο.

Οι καθημερινές ευθύνες όπως τα ψώνια, το μαγείρεμα και ο καθαρισμός γίνονται πολύ πιο δύσκολες όταν έχετε κινητική διαταραχή. Μερικές φορές τα άτομα με Πάρκινσον χρειάζονται βοήθεια σε αυτές και άλλες εργασίες, αλλά μπορεί να είναι πολύ περήφανοι ή να ντρέπονται να το ζητήσουν. Παίρνετε πρωτοβουλία και προσφέρεστε να εκτελείτε δουλειές, να ετοιμάζετε γεύματα, να οδηγείτε σε ιατρικά ραντεβού, να παίρνετε φάρμακα στο φαρμακείο και να βοηθάτε σε άλλες καθημερινές εργασίες που δυσκολεύονται μόνοι τους.

Η άσκηση είναι σημαντική για όλους, αλλά είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για άτομα με νόσο του Πάρκινσον. Η έρευνα διαπιστώνει ότι η άσκηση βοηθά τον εγκέφαλο να χρησιμοποιεί ντοπαμίνη – μια χημική ουσία που εμπλέκεται στην κίνηση – πιο αποτελεσματικά. Η φυσική κατάσταση βελτιώνει τη δύναμη, την ισορροπία, τη μνήμη και την ποιότητα ζωής σε άτομα με αυτήν την κατάσταση. Εάν ο φίλος ή ο αγαπημένος σας δεν μένει ενεργός, ενθαρρύνετέ τον να κινηθεί κάνοντας μια βόλτα μαζί κάθε μέρα ή εγγραφείτε μαζί σε ένα μάθημα χορού ή γιόγκα. Και τα δύο αυτά προγράμματα άσκησης είναι χρήσιμα για τη βελτίωση του συντονισμού.

Μια ασθένεια όπως το Πάρκινσον μπορεί να επηρεάσει την κανονικότητα της ζωής κάποιου. Επειδή οι άνθρωποι μπορεί να επικεντρώνονται τόσο πολύ στην ασθένεια και στα συμπτώματά της, το αγαπημένο σας πρόσωπο μπορεί να αρχίσει να χάνει την αίσθηση του εαυτού του. Όταν μιλάτε με το αγαπημένο σας πρόσωπο, μην του θυμίζετε συνεχώς ότι έχει χρόνια ασθένεια. Μιλήστε για άλλα πράγματα – όπως η αγαπημένη τους νέα ταινία ή βιβλίο.

Μια χρόνια ασθένεια όπως το Πάρκινσον μπορεί να είναι πολύ απομονωτική και μοναχική. Εάν ο φίλος ή το μέλος της οικογένειάς σας δεν βγαίνει πολύ, βγάλτε τον έξω. Πηγαίνετε για δείπνο ή ταινία. Να είστε έτοιμοι να κάνετε κάποιους συμβιβασμούς – όπως να επιλέξετε ένα εστιατόριο ή θέατρο που έχει ράμπα ή ασανσέρ. Και να είστε έτοιμοι να προσαρμόσετε τα σχέδιά σας εάν το άτομο δεν αισθάνεται αρκετά καλά για να βγει έξω.

Μπορεί να είναι έντονα αναστατωτικό και απογοητευτικό να ζεις με μια κατάσταση που είναι τόσο εκφυλιστική όσο και απρόβλεπτη. Το άγχος και η κατάθλιψη είναι κοινά σε άτομα με νόσο του Πάρκινσον. Μερικές φορές το να προσφέρεις έναν ώμο για να κλάψει ή ένα φιλικό αυτί μπορεί να είναι ένα τεράστιο δώρο. Ενθαρρύνετε το αγαπημένο σας πρόσωπο να μιλήσει για τα συναισθήματά του και ενημερώστε το ότι ακούτε.

Τα συμπτώματα του Πάρκινσον προχωρούν με την πάροδο του χρόνου. Έχετε επίγνωση τυχόν αλλαγών στην ικανότητα βάδισης, συντονισμού, ισορροπίας, κόπωσης και ομιλίας του αγαπημένου σας προσώπου. Επίσης, προσέξτε τις αλλαγές στη διάθεσή του. Μέχρι και 50% των ατόμων με Πάρκινσον βιώνουν κατάθλιψη κάποια στιγμή στην πορεία της νόσου τους. Χωρίς θεραπεία, η κατάθλιψη μπορεί να οδηγήσει σε ταχύτερη σωματική παρακμή. Ενθαρρύνετε το αγαπημένο σας πρόσωπο να λάβει βοήθεια από έναν εκπαιδευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας εάν είναι λυπημένος. Πηγαίνετε μαζί τους εάν χρειάζονται βοήθεια για να φτάσουν στο γραφείο του γιατρού ή του θεραπευτή.

Το Πάρκινσον μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του αγαπημένου σας προσώπου να περπατά γρήγορα και να μιλάει αρκετά καθαρά και δυνατά για να ακούγεται. Ένας λογοθεραπευτής μπορεί να τους διδάξει ασκήσεις για τη βελτίωση της έντασης και της δύναμης της φωνής τους και ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να βοηθήσει με τις κινητικές τους ικανότητες.

Όταν μιλάτε ή πηγαίνετε κάπου μαζί τους, κάντε υπομονή. Μπορεί να χρειαστούν περισσότερο χρόνο από το συνηθισμένο για να σας απαντήσουν. Χαμογελάτε και ακούτε. Ταιριάξτε το ρυθμό σας με το δικό τους. Μην βιάζεστε! Εάν το περπάτημα γίνει πολύ δύσκολο, ενθαρρύνετέ τους να χρησιμοποιήσουν περιπατητή ή αναπηρικό αμαξίδιο. Εάν η ομιλία αποτελεί πρόκληση, χρησιμοποιήστε άλλες μορφές επικοινωνίας – όπως μηνύματα μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας ή email.